Απόστολος Θηβαίος | Υπεραστικό

Τι να΄γινε Εκείνο το λευκό σου Πουκάμισο Τα ανοιξιάτικα βήματα Μες στην σάλα Τι να΄γιναν   Απόψε κάτι παράξενο συνέβη. Όλοι οι φίλοι, πρόσωπα χαμένα εδώ και δεκαετίες συγκεντρώθηκαν έξω από το κινηματοθέατρο. Φορούσαν τα καλά τους, κολλαρισμένοι οι γιακάδες, μια ομορφιά σχεδόν διάφανη πλημμύριζε τον κόσμο. Τα τηλέφωνα που πεθαίνουν τόσα χρόνια μες στους […]

Απόστολος Θηβαίος | Buona Morte, Rodolfo

Απόψε η πόλη είναι έρημη. Τα παιδιά είναι γαντζωμένα στα τρανζίστορ, η ανάσα τους είναι κομμένη. Σε λίγη ώρα μέσα από την καρδιά της Ρώμης θα  γεννηθεί ο καινούριος, ποδοσφαιρικός βασιλιάς. Οι φίλαθλοι πανηγυρίζουν στις κερκίδες, φωτογραφίζονται μαζί με τα κορίτσια τους και κανονίζουν στοιχήματα για τον νικητή. Αν ποτέ ακούσεις όσα έχουν να πουν […]

Απόστολος Θηβαίος | Olympus / Ωδή για μια γραφομηχανή

Μια μέρα σαν και αυτή, μόλις εκατό πενήντα τρία χρόνια πίσω κάποιος Κρίστοφερ Σολς λαμβάνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για μια καινούρια ανακάλυψη, την γραφομηχανή. Τώρα πια   μπορεί κανείς να γράψει μερικές σελίδες από τις πιο ευφάνταστες ιστορίες, χτυπώντας δυνατά τα πλήκτρα της. Μπορεί να συντάξει δυο, τρεις ή και περισσότερες σελίδες κοιτάζοντας από το παράθυρό του […]

Απόστολος Θηβαίος | Λυπάμαι Ρόζι

Το ιδιοφυές δόγμα μιας αγάπης   Η Ρόζι η πριτσιναδόρισα δεν είναι πάνω από είκοσι χρονών. Το όνειρό της ήταν πάντοτε μια θέση τρυφερή μες στο μεγάλο, αμερικάνικο νοικοκυριό. Ίσως να τα κατάφερνε αν δεν ήταν ο έρωτας που έκανε την καρδιά της κουρέλι. Ίσως να τα κατάφερνε αν εκείνος ο βίαιος χωρισμός δεν σκότωνε […]

Απόστολος Θηβαίος | Hotel Esperanza

Εργάκι απατηλό, δίχως ελπίδα που παίζεται από συνήθειο,  όπως κανείς ερωτεύεται παράφορα και έπειτα το ανάπτυγμα γκρεμίζεται. Εργάκι αυτού του κόσμου, μικρό ισοδύναμο κάποιου Σεπτέμβρη, πρώτη, ΄39. Έκτοτε το γαλάζιο μου στενό δεν το αγαπώ το ίδιο. Ίσως γιατί τα καλύτερα κορίτσια ταξίδεψαν. Τόνια, Φρίντα, Κατερίνα, Ελένη. Τρυφεροί μου χαρταετοί.   [Δυο γυναίκες συζητούν μες […]

Απόστολος Θηβαίος | Τέσσερις χιλιάδες άγγελοι

Ωδή στον Albert Andre Nast, Μια δύναμη έμψυχη Και αντίθετη Σε αυτόν τον Μαρτυρικό αιώνα   Ο ιατρός Albert Andre Nast ακούει την καρδιά ενός παιδιού. Μες στην γαλήνη του Chelles που παραμένει ένας τόπος ειρηνικός, μακριά από τα φώτα και τον θόρυβο του Παρισιού, μαθαίνει να ξεχωρίζει τον θόρυβο που κάνει η ψυχή ενός […]

Απόστολος Θηβαίος | Μια μικρή παρένθεση

Αυτοσχεδιασμός για χάρη της Ινές που με ένα φιλί όλα τα δόξασε, που τίποτε δεν ζήτησε και χωρίς λόγο απόψε, αποφάσισε μες στα χαρτιά μου να υπάρχει   Την νύχτα οι πικρές καρδιές γράφουν λέξη προς λέξη ένα λιμπρέτο για την πόλη. Μοιράζουν τους ρόλους, φροντίζουν την σκηνογραφία, στήνουν παραπήγματα μες στο σκοτάδι που παριστάνουν, […]

Απόστολος Θηβαίος | Περσέας, Benvenuto Cellini

Με αφορμή το έργο Ο Περσέας με το κεφάλι της Μέδουσας, 1545–54, Φλωρεντία, Loggia dei Lanzi. Και δίχως ίχνος αναφοράς στον έκλυτο, τον γεμάτο ηδονές βίο του ανεπανάληπτου δημιουργού που εθεάθη απόψε τόσο αναπάντεχα στο γαλάζιο μου στενό.  Το γράμμα έφθασε σαν είχε πέσει η νύχτα. Οι δρόμοι είχαν αδειάσει, ολόκληρο το δουκάτο ήταν ένας […]

Απόστολος Θηβαίος | Charlie R.I.P.

  (Ποίημα γραμμένο με κόκκινη κιμωλία στον βορινό τοίχο του γαλάζιου μου δρόμου. Διασώθηκε μες στις γραπτές τις μαρτυρίες, αφού πολύ λίγο μετά μια καταρρακτώδης βροχή όλα τα χάλασε, όλα τα σκέπασε και η κόκκινη κιμωλία μεταμορφώθηκε στο πορφυρό ποτάμι που λερώνει των περαστικών τα βήματα. Ήταν αφιερωμένο στον Charlie Brown εκείνο το ποίημα, που […]

Απόστολος Θηβαίος | Ο τρυποφράχτης

Αποσπάσματα από το ημερολόγιο Απεργίας του Μπόμπι Σαντς   Ο Μπόμπι Σαντς κατέληξε μετά από απεργία πείνας στην φυλακή Μέιζ πριν από ακριβώς, σαράντα χρόνια. Ντυμένος την καλή του κουβέρτα, μπροστάρης ενός ολόκληρου κινήματος κέρδισε το στοίχημα της αιωνιότητας, ζητώντας μόνο καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για τους συγκρατούμενούς του. Ο θάνατός του επήλθε την 5η Μαΐου […]