Από λιοπύρι πέρασα και του βουνού τα χιόνια δάση και περιβόλια ανέμου συνοδός Ξεφύλλισα φθινόπωρα σεργιάνισα μπαξέδες έδεσα μενεξέδες αρώματα στο φως Των χρόνων περιδιάβηκα αθέριστα χωράφια μεστά του λόγου στάχυα σου στέλνω θησαυρό Ο Άγγελος Ερατεινός γεννήθηκε στη Χίο το 1950. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Κινάθισμα (1982), Της Καρδιώτισσας (1988), Το σκοτάδι […]
Ελπίδα Μαθιουδάκη | Φθινόπωρο
Περπατά στον ξένο τόπο Προσπερνά τους ξένους χτύπους από αρρύθμιστες καρδιές Πατά τα φύλλα που πέφτουν κι ας μην είναι φθινόπωρο Τα ίδια της τα βήματα ακούγονται απρόσιτα Κοιτά πεισματικά τη γη Στη γη δεν την περιεργάζονται αμφίσημα σαν να έχει δύο σώματα ένα για εκείνους που τη γέννησαν ένα για εκείνους που της πήραν […]
Πέτρος Κ. Βελούδας | Αλλιώτικα καλοκαίρια
Κάτι σκονισμένα έπιπλα και ένα κουρασμένο χέρι ακουμπισμένο στον ίσκιο ενός πεύκου Μεσημέρια καλοκαιριού με την ηχώ της σιωπής να επιπλέει στην αμμουδιά των σκέψεων… Κάτι μεθυσμένα καλοκαίρια που η θάλασσα λίκνιζε το ατίθασο κύμα της στην αλλόκοτη χορογραφία μιας προσμονής… Κάτι από γεύση καλοκαιριού ο ηλιοκαμένος στίχος που μπολιάζει με ελπίδα τις πληγές των […]
Αριστομένης Λαγουβάρδος | Έλα στου χωριού
Έλα στου χωριού τη γούρνα να σε πάω, που πλέαμε μαζί τα καραβάκια , με το ωραίο σου πρόσωπο δίχως κάκια, κι’ εγώ με κοντό πανταλόνι να γελάω. Που σε πιτσίλισα στα μούτρα και μεθάω, με του μάγουλού σου τα λακκάκια, σα μόρφασες και μού ‘δειξες χειλάκια ρόδινα, κι’ αθώα στιχάκια. Τα φυλάω! Μια αθώα […]
Αποστόλης Κουτσούμπας | Εκείνο το Καλοκαίρι
Αφήσαμε για πάντα την ψυχή μας σ’ εκείνο το καλοκαίρι. Σπάνια γελούσες τόσο πολύ κι άφηνες το σώμα σου να κυματίζει πάνω στο δικό μου. Τότε που η θάλασσα, ο αέρας και η γη, τα δέντρα και τα ψάρια, όλα μας υποδέχτηκαν μ’ ευγνωμοσύνη. Κι εμείς, αχόρταγοι έφηβοι, τα κλείσαμε όλα μέσα μας. Αφήσαμε για […]
Φωτεινή Παπασταματίου-Καββαδά | Ταξιδεύοντας με τις αλκυόνες | Εκδόσεις Ιωλκός, 2026
Ο συγγραφέας λατρεύει τη ζωή , και επειδή δεν μπορεί να δεχθεί ότι φεύγουμε και πίσω μας δεν αφήνουμε κάτι… Μοχθεί και μάχεται ν’αφήσει με την γραφή του ό,τι αξιοσημείωτο , συνταρακτικό και άξιο να αναφερθεί , εντοπίσει. Για τις επόμενες γενιές, για τη ζωή . Ερωτεύεται το θέμα του και ζει δύο ζωές . […]
Απόστολος Θηβαίος | Μικρή κάμαρη
Και εμείς να εκπληρωνόμαστε στο ίδιο φόντο του κόσμου, σαν τίτλοι σκοτεινοί” Ράινερ Μαρία Ρίλκε να χρησιμοποιείς ελεύθερα και με τη βούλησή σου τα βασικά μοτίβα Ο κανόνας […Για να γνωρίσει κανείς τους ανθρώπους θα πρέπει να τους απομονώσει. Να τους δει μες στη ζωή τους πώς πεθαίνουν και πώς ζουν, να […]
Νίκος Β. Ορφανός | Θυμώνω θάλασσα
Θυμώνω θάλασσα λυπάμαι απογοητεύομαι μετά από τόσα χρόνια τόσες επιστροφές δίπλα μέσα σου εγώ, εσύ, κι ο ανίδεος τεράστιος όγκος σου αποδειχθήκαμε μια απλή μεταφορά. Ο Νίκος Β. Ορφανός γεννήθηκε το 1959 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στα Ιωάννινα, χωρίς τελικά να αποφοιτήσει, και Ανθρωπιστικές Επιστήμες στο Βρετανικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Ζει και εργάζεται στην […]
Σ. Πανοπούλου | Ασφαλή ποιήματα | Εκδόσεις Θράκα
Γράφει ο Δημήτρης Κ. Μπαλτάς Σ. Πανοπούλου, ασφαλή ποιήματα, εκδόσεις Θράκα, 2026, σελ. 54 ISBN: 978-618-5928-35-3 Ποιητική γενεαλογία Με αφορμή μία κομβικής σημασίας αλλαγή στη ζωή της, η Σ. Πανοπούλου καταθέτει την ποιητική σύνθεση ασφαλή ποιήματα (Θράκα, 2026), προκειμένου να ορίσει και να κατανοήσει – γράφοντας κάτι ίσως το κατανοούμε σε βάθος, το βλέπουμε […]
Ο Μίλτος και οι άλλοι
Η ονομαστική Αφήγημα “Θα πρέπει να περάσετε από εδώ, είναι κάπως σοβαρά τα πράγματα, καλύτερα να μην τα λέμε από το τηλέφωνο”. Ήξερε καλά πως όταν ένας ιατρός ζητάει να σε δει από κοντά, το πράγμα είναι κάτι παραπάνω από σοβαρό. Είναι της ζωής και του θανάτου ζήτημα. Και έτσι ήταν και αυτόν που σέρνει […]
