Φλόγα που με ανεβάζεις πάνω από τα σύννεφα στο διαυγές διάστημα, άχρονη και αιώνια Αναπνοή μεταλλαγμένη σε λέξεις Μεταλλαγμένες πάλι σε πνοή σε διάστημα εκατό διακοσίων ετών σχεδόν αθάνατη, 26 αιώνες μελωδική πνοή της Σαπφώς- πέρα από χρόνο, ρολόγια, αυτοκίνητα, άρματα, διαστημόπλοια, ουρανοξύστες, εθνικές αυτοκρατορίες, στιλπνά μάρμαρα, τεχνήματα του νου της εποχής των Ινκας- από […]

Προχωρώντας από τα χρόνια της νεότητας προς τα χρόνια της ωριμότητας, μου φάνηκε πως ήρθε η στιγμή να βάλω σε στίχους αυτά για τα οποία οι στίχοι ήταν πραγματικά το μοναδικό τους σπίτι, το μοναδικό τους καταφύγιο. Εκεί, μέσα στην ασφάλειά τους, ίσως μπορέσει κάποιος να ανιχνεύσει και κάτι δικό του, που να του φαίνεται […]

Η  αγωνία του πολυγραφότατου Νίκου Καζαντζάκη, όπως και πολλών ανθρώπων των γραμμάτων και της τέχνης, να διερευνήσει τα θεμελιώδη υπαρξιακά ζητήματα της ζωής στη μέγγενη του χρόνου είναι διάχυτη σε όλο το έργο του: τι είναι ζωή, θάνατος, Θεός, έρωτας, τέχνη. Άνθρωποι που τον γνώρισαν και έζησαν μαζί του καταθέτουν αυτήν την αίσθηση. Η Ελένη […]

Πρόσωπα Κωστής Παπαγιώργης […Ελένη Καραίνδρου, μουσική για την θεατρική παράσταση “Ο γλάρος”…] Έφυγες νωρίς που λέει και ο Μίσσιος, ρε Παπαγιώργη. Μαζί με μια τάξη ανθρώπων και πραγμάτων, μαζί με μια ολόκληρη γενιά. Και έλειψες από την Αθήνα της τρίτης χιλιετίας, με τους τουρίστες που πάνε ψάχνοντας, βιαστικά φωτογραφημένοι εμπρός από το αρχαιοελληνικό φόντο. Απόψε […]

Η ιστορία γνωστή. Ο διάδοχος ξέχασε, μέσα στη μέθη της νίκης, να αλλάξει το πανί. Να αντιστρέψει το μίζερο, βαρύ σα θειάφι μαύρο, σε αυτό το γλυκό, απαλό και καθαρό λευκό. Ίσως να αγνόησε τα κακαρίσματα των κρητικών πτηνών. Ενδεχομένως να τα χλεύασε. Μετά, όλα για μετά. Το ταξίδι της επιστροφής είχε τα πάντα. Περιπαικτικά […]

α. Μέτρα την ευτυχία στο πόσα στεφάνια αφήνει ο καθένας στο Μνημείο των Πεσόντων Ονείρων. β. Μένουμε πάντα στο τέλος της μέρας μ’ αυτή την απορία: μας έχει απομείνει κάτι σήμερα που να ‘ναι μόνο δικό μας; γ. Το πιο σπουδαίο, το πιο γενναίο και το πιο ανθρώπινο είναι να συνεχίζεις να προσπαθείς.   Ο […]

Τακτοποίησα τα σκόρπια στο κομπιούτερ Έγιναν πενήντα σελίδες με έναν ωραίο πίνακα περιεχομένων Διαβάζοντας ξανάρθαν αυτό στο βενζινάδικο με το “Κλειστόν” κείνο το βράδυ που κόπηκε το ρεύμα το κρασί με τον Κλαούντιο και τη Σιμόνα Ανάκατα από τον βυθό στην επιφάνεια άλλοτε φουρτούνα άλλοτε κάλμα Εγώ στο κατάρτι κοιτάζω από ψηλά Σαν πειρατής   […]

ISBN: 978-618-88258-1-9 Χρονολογία έκδοσης: Απρίλιος 2026 Αριθμός σελίδων: 136 Διαστάσεις: 12×20 Επιμέλεια: Γεωργία Τσόκου Έργο εξωφύλλου: Γιώργος Χ. Ζαχαρόπουλος   Γράφει η Βίκυ Κατσαρού Υπάρχει μια ιδιότυπη τραγικότητα στους ανθρώπους που επιθυμούν να ξεχωρίσουν, ενώ την ίδια στιγμή αγωνίζονται να ανταποκριθούν στις στοιχειώδεις απαιτήσεις της ύπαρξής τους. Μια τραγικότητα που δεν εκδηλώνεται απαραίτητα μέσα από […]