Προσμένω μιαν απάντηση. Μ’ ένα τσιγάρο ακόμα η σιωπή παρατάθηκε. Περιεργάζομαι τα όμορφα μάτια, μέσα τους κυνηγώ τα ουράνια τόξα. Στα ανθισμένα παρτέρια κρύφτηκαν τα φευγαλέα βλέμματα. Οι χτύποι στα στήθη, μια δύναμη κινητήρια που κάνει τις στερημένες αισθήσεις να θεριεύουν. Ένα τσιγάρο ακόμα περιμένοντας ένα σου νεύμα, ν’ απαρνηθώ τις μέρες της σήψης. Απόρροια […]
Γιώργος Κεβρεκίδης (“cut from the same cloth”) | Μες από το ίδιο ρούχο
Μέσα από μια χαλαρή ενδυματολογική χειροπρακτική προσεγγίζω μια queer προδιαθεσία, παιδιόθεν. Μέσα απ’ την αναφορεμένη γυναικεία ρόμπα γνώρισα τη γενεσιουργό αιτία μιας ανένταχτης, παραδοσιακά, φύσης. Από πανί βαμβακερό, σε στρατιωτικό ραφ χρώμα – πυκνής ύφανσης, τύπου τζιν -, ήταν κομμένη και ραμμένη η ενδιαφέρουσα φούστα της μαμάς. Το φτιαγμένο τρανσφόρμερ πατρόν θα μεταποιούσε εκείνη, εγκυμονούσα […]
Νικολέτα Τσιλίκη | Δύο ποιήματα
Καισαριανή Με ρωτούν που γεννήθηκα και απαντώ ανάμεσα στον Άρη Βελουχιώτη και τον Κωστή Βάρναλη, την γενέθλια ημέρα του Χίτλερ, σ’ ένα παλιό προσφυγικό με νέα κουφώματα, κάπου στην Εθνικής Αντιστάσεως, λέξη που ηχούσε στ’ αυτιά μου από τα μικράτα μου. Ρωτούσα τι είναι η Αντίσταση; Τελικά, έμαθα. Είδα μπροστά μου το αίμα στον τοίχο, […]
Μια ζωή υπό την απειλή του τέλους
Σελίδες: 384 Σχήμα: 14 x 20.5 ΙSBN : 978-960-03-7489-6 «Επιμένουν κάποια να λένε την ατάκα ότι πρέπει να ζούμε κάθε στιγμή μας σαν να είναι η τελευταία». Όλοι επαναλαμβάνουν ότι πρέπει να ζούμε κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία. Αλλά αν το πάρουμε κυριολεκτικά, αυτό δεν είναι ελευθερία αλλά μια ζωή υπό την απειλή του […]
Απόστολος Θηβαίος | Τα αστικά
Αφιερωμένο στις απανταχού νομεκλατούρες Ανωνύμου αφήγημα εκθεσιακό Μια κυρία, έκτακτα ενδεδυμένη αναφώνησε “α!”, αφήνοντας κάμποσα άλφα να σιγοσβήσουν καθώς φτούραγε η έκπληξη. Πίσω της ακολουθούσε το πλήθος, οικογένειες, κυρίες με κρινολίνα, κύριοι εκπρόσωποι της νομεκλατούρας με όρθιους γιακάδες πόλο και βαρβάτες τσέπες. Όλοι αυτοί ήσαν οι επισκέπτες της εκθέσεως. Είχαν σταθεί στην ουρά για να […]
Γεωργία Μπεκριδάκη | Περιθώριο διορθώσεων
Σκεπή Καλεσμένη σε συνάδελφο. Το νέο της διαμέρισμα ήταν σε μια πολυκατοικία χτισμένη στις αρχές του περασμένου αιώνα. Φάγαμε, ήπιαμε, και κάποια στιγμή μού λέει: «Ξέρεις τι είναι ωραίο εδώ; Η οροφή δεν έχει μεγάλη κλίση. Μπορείς να ανεβείς και να καθίσεις». Ανεβήκαμε. Το Βερολίνο απλωνόταν στα πόδια μας. Κάτω, ένα τραμ έστριβε τρίζοντας. Ο αέρας […]
Πέννυ Ορφανού | Στη μήτρα
Ίπταμαι, επιπλέοντας στην υγρή κουβέρτα της ήρεμης θάλασσας. Κλείνω τα μάτια και ακούω τα πουλιά, ανοίγω τα μάτια και βλέπω το γαλάζιο του ουρανού, τα άσπρα σύννεφα να σμίγουν και να χωρίζονται άτακτα, χωρίς προορισμό. Βασιλεύω στο αμνιακό υγρό. Εδώ, δεν υπάρχουν σκέψεις, μόνο κάποιες λίγες ακαθόριστες αναμνήσεις, όπως τα γαλανά μάτια της γιαγιάς μου […]
Κωνσταντίνος Ν. Μακρής | Τρία ποιήματα
Συνδεσιμότητα Μες στα κουτάκια παίζουμε με τα κιβάκια. Πιανόμαστε στα δίκτυα κάθε αράχνης φωσφορίζουσας που δείχνει ελκυστικά το μαύρο της στόμα για πολύχρωμο. Πύλη που ανοίγει ψυχεδελικές θύρες. Μα είναι δικλείδες: σε κρατάν δέσμιο σε κυκλώματα άυλα π’ όμως σε βαραίνουν με μεγατόνους μοναξιάς. Πόροι Μες στων κεφαλαίων τα κτερίσματα σκαλίζουμε σωρό ως δούλοι […]
Μίνα Μοίρου | Ναυάγιο
Με τον παππού συνεννοούμασταν με όρους ναυτικούς, διαστροφή του επαγγέλματος που είχε πια εγκαταλείψει όταν γεννήθηκα. Ήρθα στον κόσμο και η θάλασσα απομακρύνθηκε ή μάλλον φώλιασε εντός μου τρικυμία, που ζήταγε τιθάσευση. Απ’ τα ταξίδια απόμεινε η κωδική μας γλώσσα. Θαλασσινοί μπορούσαν να συμμετέχουν στον απόκρυφο διάλογο, σκοπός ήταν να σκεπαστεί το νόημα από τους στεριανούς, που ξέρουν […]
Δημήτρης Μπαλτάς | Στο μετερίζι του χρόνου
Σελίδες 64 • Διαστάσεις: 13⨯19,5 • ISBN: 978-960-289-236-7 • Έτος έκδοσης: 2026 Γράφει η Βίκυ Κατσαρού Στο Μετερίζι του Χρόνου του Δημήτρη Μπαλτά ο ποιητικός φακός στρέφεται στα μικρά και φαινομενικά ασήμαντα (ένα σκουπιδιάρικο μέσα στη νύχτα, μια βεντάλια πάνω στο τραπεζάκι, ένα κοχύλι, ένα ημιυπόγειο, μια βρύση που εξακολουθεί να στάζει) και μέσα από […]